จะว่าเชยก็ได้ถ้าจะบอกว่า ยังไม่เคยไปเกาะสีชังมาก่อนเลย จริงๆ เสี่ยเอ๊ยเฮีย 8meg ชวนไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่ด้วยความขี้เกียจเลยผลัดมาเป็นอาทิตย์นี้แทน (2 Feb. 2008) :p

ทริปนี้เป็นทริปทืี่สบายที่สุดเพราะเป็นคนตื่นสายสุด เนื่องจากจุดนัดพบคือมาที่บ้าน นัดกันตั้งแต่ตี 5 บางคนก็ไม่ได้นอนเพราะกลัวไม่ตื่น บางคนต้องตื่นตั้งแต่ตีสามครึ่ง ในที่สุดก็มาถึงท่าเรือเกาะลอย อย่างทุลักทุเลเล็กน้อย (เพราะหลงทาง) ที่ต้องออกแต่เช้าเพราะความคิดท่าน 8meg ที่กะจะมาถ่ายแสงเช้าที่ท่าเรือ แต่ละคนเลยดูเหมือนจะยังไม่ตื่นยังไงไม่รู้ เลยหาทางออกศรีราชาไม่เจอ เลยไปซะ

แม้จะไม่ได้แสงเช้า ทั้งที่สารถีตวง (tuangtuang) ซิ่งหาทางให้แทบแย่ แต่ภาพตรงท่าเรือช่วงที่พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ก็ทำต้องหยุดถ่ายรูป จนไม่ได้ขึ้นเรือเที่ยวแรก 7 โมงเช้า เรือเที่ยวสองมาแล้ว ตัดใจรีบขึ้นเรือก่อนดีกว่า ได้รับการต้อนรับจากเกาะสีชังด้วยสายฝน รีบเก็บกล้องมาหารถ skylab หรือสามล้อนั่นแหละ มาหาอาหารเช้าทานที่จุดแรกคือหน้าศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ กว่าจะทานและไปเพลิดเพลินกับการถ่ายรูป (โชคดีที่ฝนหยุดตกแล้ว) ก็ปาไปเป็นชั่วโมงๆ ได้ นัดรถมารับ (คนขับคงงงว่าไอ้พวกนี้ทำอะไรกันนานมากเลย) จากนั้นก็ไป ช่องเขาขาด ยังไม่ทันได้ถ่ายรูป ฝนก็ตกลงมาอีก (แป๊บเดียวเช่นเคย) นั่งทานไอติมรอ จากนั้นพอฝนหยุดตก แสงก็มา คราวนี้ก็ตัวใครตัวมัน อยู่กันเป็นชั่วโมงๆ อีกตามเคย ทำไมหนอ เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน วิวตรงหน้ามันสวยไปหมด ตัดใจ​(อีกละ) เรียกรถมารับเพื่อไป พระจุฑาธุชราชฐาน บริเวณพระราชวังเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยดอกลีลาวดี งามอีกแล้ว แม้แสงจะแข็งแดดจะแรงเพราะเป็นเวลาบ่ายโมง ถ่ายรูปตั้งแต่หน้าพระราชฐานจนถึงข้างในระยะไม่เกิน 500 เมตรได้มั๊ง แต่ใช้เวลากว่า 2 ชั่วโมง ร้อนก็ร้อน สวยก็สวย ทำไงได้ ยอมตากแดดจนกลับมาตัวดำปี๋ (sunblock ยี่ห้อไหนก็เอาไม่อยู่ เล่นถ่ายภาพกันไม่เว้นแม้แต่เที่ยงหรือบ่าย) หลุดจากพระราชฐานก็ไปสุดทางที่ชายหาดชื่อว่าหาดถ้ำพัง หมดแรงแล้ว นั่งทานข้าวเที่ยงกันตอนบ่ายสองโมงกว่า นัดรถมารับสี่โมงครึ่งเพื่อทันกลับเรือ 5 โมง ก่อนเที่ยวสุดท้าย ขากลับนั่งผิดทิศ เปิดหน้าตาให้ลมโกรก (ป่าวหรอก เผื่อมีภาพงามๆ ให้ถ่ายอีก) น้ำทะเลกระเด็นมาใส่ตลอดทาง เก็บกล้องเลย คลื่นลมแรงกว่าตอนขามามาก เลยได้นั่งชิมน้ำทะเลมาตลอดจนถึงท่าเรือ พร้อมทั้งเกลือเกาะไปทั้งตัว 55 มาถึงท่าเรือก็คว้ากล้องรอถ่ายพระอาทิตย์ตก แต่ก็ผิดหวังเพราะเมฆมาบังมิด ถ่ายแสงเย็นจนไม่เหลือแสง ทุ่มกว่าๆ ออกจากศรีราชาแบบหมดสภาพ

ขอบคุณ tuangtuang สารถีที่ขับรถเหนื่อยนะจ๊ะ และรักษ์ต๊ะเล (rtlshowroom) ที่คราวนี้มีโอกาสหนีงาน เอ๊ย หยุดตรงวันมาได้ และเสี่ยอ๊อด 8meg เจ้าเก่าที่เป็นเจ้าของไอเดียและมาเป็นเพื่อนกัน

ครั้งนี้ถ่ายรูปมาเยอะมาก จนหมด memory ต้องกดไปลบไป บางคนก็แบตฯ หมด (อันนี้พยายามช่วย แต่ไม่รู้จะช่วยไง) ถือว่าเป็นทริปสนุกปนทรหดอีกทริปเพราะเจอทั้งแดดทั้งฝน แบกกล้องหนักอีกต่างหาก ...เฮ้อ


















Been to Si-Chang Island, Chonburi, just less than 2 hours from Bangkok. Ko Si-Chang or Si-Chang Island is a small tropical island (7.9 Sq Km) located in the Gulf of Thailand, 12Km from Siracha, Chonburi Province on Thailand’s eastern coastline. Ko Sichang is one of a group of nine islands in this area. It has a population of 4681 people consisting of people of Thai and Chinese descent. The majority of the islanders are Buddhist with a small Muslim population. Most of the people live in the local town, which is situated close to the pier.
Info from www.maleeblue.com/KoSichang_eng.htm